ධර්ම නිධාන

Archive for ජූලි 2014

BUDDHISM IN KASHMIR –   A Glorious Buddhist Empire with an Illustrious Buddhist Community, Eliminated by Ruthless Muslims    


Kashmir has been referred to as “Paradise on Earth” owing to its stunning natural beauty’. In the past, from the 3rd century BCE to about the 12 century CE, or for more than one thousand three hundred years, Kashmir was inhabited by Buddhists. Ruled by illustrious Buddhist kings, most notably King Kanishka, the Buddhist Kingdom of Kashmir developed to be an exceptional Buddhist region marked by magnificent Buddhist shrines, monasteries, stupes, Buddha and Bodhisattva statues and their Buddhist monuments. It was a place adorned with exquisite Buddhist art, sculpture and architecture of high aesthetic and spiritual appeal. Besides, it was a renowned place of Buddhist learning and practice. It was inhabited by a large number of celebrated Buddhist scholar monks of high repute. Scholars and pilgrims came to Kashmir from many distant places in order to study the teachings of the Buddha, at the feet of these renowned scholars. It is reported that there were more than five hundred Buddhist scholars in Kashmir during the reign of King Kanishka in the 1st century CE.  



Kashmir being part of his Maurya Empire, the great Buddhist Emperor Asoka (273-236 BCE) was instrumental in introducing Buddhism to Kashmir. It was in mid 3rd century BCE that Emperor Asoka sent Majihantiko, a Buddhist Bhikkhu, to propagate the Buddha Dhamma in Kashmir. Initially the Naaga king of Kashmir became a Buddhist and subsequently all 14 tribes of people in Kashmir became followers of Buddhism. Nagaas were among the earliest settlers of Kashmir.

Emperor Asoka visited Kashmir twice and founded the city of Srinagar which soon developed to be a fabulous city characterized by a uniquely Buddhist cultural landscape consisting of magnificent shrines, monasteries, leading Buddhist learning centres and other varied Buddhist monuments. Above all, the city had a Buddhist atmosphere resonating noblest of spiritual values. Emperor Asoka gifted beautiful Kashmir to the Buddhist Sangha considering it as an ideal place for the propagation of Buddhism.

Kashmir flourished under Buddhist kings such as Jalouk, Hushka, Jushka followed by  the great King Kanishka. The last three kings including Kanishka, belonged to the famous Kusana royal dynasty. This glorious Buddhist period in Kashmir was known as the Golden Age of Kashmir. By the latter part of the 1st century, during the reign of Emperor Kanishka, Kashmir became  the foremost centre of Mahayana Buddhism.

The introduction of Buddhism to Kashmir is of great historic importance because it was from Kashmir that Buddhism spread to the Himalayan region and beyond, to Quandhar, Kabul, Bactria and Tibet. Kashmir played an important role in spread of Buddhism to Central Asia and eventually China.



King Kanishka ruled the kingdom of Kashmir during the period 78 to 103 CE.  Buddhist  intellectual and cultural development reached a peak during this period. Through inheritance and conquest King Kanishka built and enjoyed one of the largest empires both in India and Asia in ancient times. His Empire extended from Kashmir in the North, upper and lower Indus valley in the west, the Vindhya Mountains and Bihar in the South and South-East respectively. His empire extended outside the frontiers of India and included the whole of the Trans-Pamir region, such as Kashgar, Yarkand, Khotan, the Oxus valley or Bactria and the territories between the Hindukush in Central Asia, Kabul and the Hemand regions. At present these territories between the Hindukush and the Indus fall within Afganistan as the Afghan Provinces of Kabul. Ghazni, Kandahar. Seisthan and Beluchistan. It was an extensive empire with Purusapura or Peshawar as its Capital City. At present this city is within Pakistan.  

King Kanishka is regarded as the greatest king of the Kushan royal dynasty that ruled over the northern part of the Indian subcontinent, including  the whole of present day Afghanistan and large areas of Central Asia north of the Kashmir region. King Kanishka He is primarily remembered as a great patron of Buddhism. Most of what is known today about king Kanishka is derived from Chinese sources, particularly from Buddhist writings. King Kanishka  was drawn closer to Buddhism when he came in contact with   Asvaghosha, a most renowned Buddhist Scholar at Pataliputra. The king was so impressed with the teachings of Asvaghosa, he invited  Asvaghosa to Peshawar. It was  in his capital city Peshawar, that the king became a Buddhist.

He became a very dedicated Buddhist, but was quite tolerant towards other faiths. This is well reflected in the images of coins produced during his reign having figures of various Hindu, Persian and Greek deities. Images in these coins show his respect not only for the Buddha, but also Zoroastrian, Greek and Brahmanic deities. King Kanishka is known to have constantly sought advice and instructions from Buddhist monks. Overwhelmed by Buddhist teachings, the king virtually turned over the administration of his kingdom to the community of Buddhist monks.  At this time the spiritual leader was the great Nagarjuna who is considered as the most influential Philosopher of Mahayana Buddhism.  The main Buddhist Centre of Learning in Kashmir at this time was the ancient University of Taxila, which was known far and wide at that time. During the era of king Kaniska, many Buddhist  pilgrims and scholars from distant places were attracted to Kashmir to study Buddhism.


Kanishka was a great lover of education and many learned men received his patronage. Often, he surrounded himself with men of letters and scholarship. Galaxies of great scholars adorned the court of King Kanishka, including Asvaghosa the Buddhist Writer, Nagarjuna the philosopher, Vasumitra  the Buddhist scholar,  Charaka the physician,  Samgharaksha the chaplain, Mathara  the politician and Agisala the engineer.  Learning and literature greatly expanded due to the patronage of king Kanishka. He gave his royal patronage to the Sanskrit language which virtually disappeared after the Mauryas, was restored to its former glory.  All the Mahayana scriptures during this period were written in Sanskrit language. The Sanskrit literature was highly developed and both religious and secular literatures were equally enriched under the congenial atmosphere of royal patronage. Several eminent Buddhist scholars wrote outstanding books in Sanskrit during this time Among the many highly learned men and scholars who gathered around  king Kanishka were Aswaghosh, Nagarjuna, Vasumitra, and Charaka. .


The most famous among the Buddhist writers of this time was Aswaghosha. He was a philosopher, intellectual, preacher, moralist, an accomplished poet, musician, dramatist and author in both prose and verse. He wrote the famous epic  ‘Buddha Charita’ in Sanskrit.  This book is the complete life story of the Buddha. He was the author of the “Soundarananda Kavya” written in Kavya style or as poetry. This book deals with  various episodes of the life of the Buddha. He was also the writer of the “Vajra Suchi” the book  which condemns the Brahmanical caste system. He wrote the famous play called ‘Sariputta Parkarana’. .


The Next important Buddhist writer of this period was Nagaijuna who was born in Vidarbha in Southern India. He mastered the Vedas and other Brahmanical works.  After he became a Buddhist; he expounded the philosophy of relativity or the ‘Madhyamika Darsan’ which finds expression in his book called the ‘Prajna Paramita Sutta Sastra’. This philosophy postulates  that everything exists in relation to other things and there is no independent existence of anything. He was a great teacher and exponent of the Mahayana Buddhist philosophy.


Vasumitra was another great scholar and monk, an outstanding Buddhist intellectual of this period. He presided over the fourth Buddhist conference held at Kashmir. He contributed a lot to the Buddhist theological literature. He was the author of the famous

commentary, called the Vibhash Sastra.

Charaka was the court physician of king Kanishka and made lasting contributions to the field of the Indian Ayurvedic Science. He was the author of “Susruta”,   Ayurvedic Science in India. ‘


King Kanishka was an ardent and devoted Buddhist. He was instrumental in organizing and holding a Buddhist Council or Conference at Kundalvana vihara in Kashmir, under the leadership of  famous Buddhist scholar monks such as  Vasumitra and Asvaghosha. Several leading scholars and monks like Parsva, Asvaghosh, Nagaijuna and many others attended the conference.

In order to safeguard the original thinking in Buddhism which the Mahayana school refers to as “Sarvastivada” or “Vaibhashika” reputed Buddhist scholars at the time came to Kashmir and compiled a detailed and authentic commentary of this philosophy. This monumental work was completed in Kashmir and was known by the name ‘ Abhidharma Mahavtbhashashastra .’  (This was translated into Chinese in year 383 CE).

A fundamental concept in Buddhist metaphysics stipulated in “Sarvastivada”  is the assumption of the existence of dharma’s, cosmic factors and events that combine momentarily under the influence of a person’s past deeds to form a person’s life flux, which he considers his personality and career. Differences arose among the various early Buddhist schools concerning the ontological reality of these dharmas. While, like all Buddhists, the Sarvastivadins consider everything empirical to be impermanent, they maintain that the dharma factors are eternally existing realities. The dharmas are thought to function momentarily, producing the empirical phenomena of the world, which is illusory, but to exist outside the empirical world. The elements of the Sarvastivada school came to influence Mahayana thought.

There appears to be a controversy between the Mahayana and Theravada schools whether the Fourth Buddhist Council was held in Kashmir or Aluvihara in Sri Lanka. According to the Mahawamsa, the Aluvihara Buddhist Council, was held in the 1 century BCE and according the historical records of the Mahayana school, the Fourth Buddhist Council was held in Kashmir in the 1st century CE during the reign of King Kanishka.



The conference codified the Buddhist Sutras in the Sanskrit language. This conference also gave birth to the new School of Buddhism called the Mahayana Buddhism, which soon became widespread in Tibet, China, Burma, Japan and many other Far Eastern and Central Asian countries.  As proposed in this conference, King Kanishka declared Mahayana Buddhism as the state religion of his empire.

At the Council or Conference held in Kashmir, according to Chinese sources, authorized commentaries on the Buddhist canon were prepared and engraved on copper plates. These texts have survived only in Chinese translations and adaptations.
The Convocation of the first Buddhist council marked the ascendancy of Mahayana Buddhism with Sanskrit as its vehicle of propagation. The religious policy of Kanishka stated that Bodhisatva would work for the salvation of all beings. Hence during the reign of Kanishka, people did not need to undergo hardship and penance in order to attain salvation. Kanishka replaced the worship of Buddhist symbols like Buddha`s footprints, Dharmachakra, stupa or Bodhi Tree by initiating the worship of Buddha and Bodhisattva

images. The cult of Bodhisattva and the worship of Buddha images became widely prevalent in the Kushana period during King Kanishka’s reign.


Much like Emperor Asoka, King Kanishka resorted to missionary activities for the spread of Buddhism outside India. King Kanishka undertook the policy of propagating Buddhism  to distant countries including Tibet, China, Burma and Japan. Historians have later presumed that since King Kanishka had commanded over the major parts of Central Asia, Buddhism  (Mahayana tradition) spread to those countries. Contact between King Kaniska and the Chinese in Central Asia may have inspired the transmission of Indian ideas, particularly Buddhism, to China. Buddhism first appeared in China in the 2nd century CE.

King Kanishka is the most important of the Kushana kings. His name is cherished in  traditional literature of Kashmir and nations observing the Mahayana tradition. His name lives in the legends of Kashmir and also in Tibet, China and Mongolia. The Buddhist texts of China, Tibet, Mongolia and other Far Eastern countries, hail him as the greatest royal patron of Buddhism and his name was closely associated with the spread of Mahayana. Most of what is known about King Kanishka derives from Chinese sources, particularly Buddhist writings. During his reign, via the popular Silk Road, there were contacts with the Roman Empire. This led to a significant increase in trade and the exchange of ideas. Perhaps the most remarkable example of the fusion of Eastern and Western influences during his reign was the Gandhara school of art, in which Classical Greco-Roman characteristics  are seen in the images of the Buddha that developed during this time.


King Kanishka`s reign was a landmark in the realm of art and architecture. It was marked by the evolution of distinct styles of Buddhist art, sculpture and architecture.  Four eminent schools of art received great impetus during his reign.  These schools developed in four different centres within the empire – namely Sarnath, Mathura, Amaravati and Gandhara.  Each had its own distinct characteristics. Saranath, Mathura and Amaravati were famous for their fabulous sculpture. These four schools, the Gandhara School of Art received a thriving prosperity during the reign of Kanishka.

In art, King Kanishka`s reign was marked with the growth of two distinct styles, one Indian and the other is a new alien or exotic school of art called  the Graeco – Buddhist School of Art or Indo-Greek School of Art. The latter came into existence in the valley of Peshwar called Gandhar. It is popularly known as the Gandhar School of Art.  King Kanishka invited the Greek sculptors from Bastria, one of his Central Asian colonies to Gandhar and provided them all patronage and facilities to produce beautiful works of art in collaboration with the native Indian sculptors.

As a result, a new kind of art came up with both Greek and Indian characteristics, at Gandhara. The Gandhara Art was marked by foreign technique with Indian spirit.  In it was found the Graceo – Roman style. The Indo-Greek sculptors made beautiful things out of stone stucco, terra cota and clay. This art was characterized by the depiction of human body in a realistic manner with greater physical accuracy, elaborate ornamentation and complex symbolism. This  art tradition is called the Graeco-Indian school of Art, which formed a significant feature of the cultural achievements of the reign of King Kanisika.

The Indian style is evident in the statue of King Kanishka at Mathura and also in the image of Buddha at Sarnath. The exotic school known as Gandhara art was a Graoko-Roman art tradition applied to Buddhist works of art in the  Gandhara Region. What remains of this great works of art shows the technical excellence and the artistic richness of the Gandhar school of art. From Peshawar valley, in the North-West India, this Graeco- Buddhist Art gradually migrated to the Far-East along with Buddhism, under the personal patronage and care of King Kanisika. It was from Kashmir that Graeco-Buddhist art of Gandara found its adherents who carried it to far off places in

Central Asia and China. The Gandhara School of Art profoundly influenced the general sources of Indian culture and it successfully brought about a fine cultural synthesis or mixture which was half Greek and half Indian in character.

In the Kushana period, especially during King Kanishka’s reign, the cult of Bodhisattva and the worship of Buddha images became quite popular. Under the patronage of the King, numerous Buddha and Bodhisatva images were constructed. A large statue of the Buddha, built in the second year of king Kanishka’s  reign has been discovered at Kausambi.  Another remarkable statue of the Buddha built by the king has been found at Mathura.First Buddha image was made in King Kanishka’s reign in Kashmir. One of the earliest figures of Buddha are found in King Kanishka`s coins and in the Peshawar casket. This is an image of standing Buddha with the words “Boddo” on the obverse.



In the field of architecture Kanishka`s reign was highly creative. Numerous stupas, monuments, columns were built during his sovereignty. Purushapur or Peshwar was the Capital of this vast Buddhist empire of king Kanishka. It was the capital of religious cultural and trading activities of the kingdom. The king was instrumental in beautifying and decorating his capital city with beautiful structures, buildings, monasteries and towers. At Purushpur he constructed a huge relic tower which was 400 feet high and was built in wood. From historic travel records of Hiuen Tsang and Al Beruni,  it is known that this  great relic tower at Peshawar was a rare thing of beauty and artistic imagination. It was   famous throughout the Buddhist world.  It was a Greek architect named Agelisas or Agisala who constructed this magnificent  tower. Amazing archeological  remnants of Purushapur have been discovered recently  at the site of Purushwar or Peshwar which is now located in Pakistan.

King Kanishka was succeeded by two Buddhist Kings ‘ Hushaka ‘ and ‘ Jushaka ‘. Both of them raised two cities by the name ‘ Hushakpura ‘ and ‘ Jushakpura ‘ respectively.  Buddhist influence is well evident in Kashmiri architecture. Buddhist architecture in Kashmir has three clear divisions – First is the architecture of Harwan (Srinagar) of 3rd  century BCE, reflective of the Indo-Parthian style. Secondly, the architecture of Kusana king Hushka in the 1st century CE,  who raised the city of ‘ Hushkapura.’ in the Gandhara style. The architecture and sculptural remains found at Pandrethan near Srinagar reflect the Gupta style.


YEARS FOLLOWING KANISHKA                                                                                          


During the period following the Kusana kings, there were times when the Buddhist community of Kashmir faced challenges and subject to hardships. This was largely owing to internal rivalries and associated turmoil within the royalty.  Also, Hinduism was receiving increased by the 4th century.  In early 6th century, with Mihirakula who was not inclined towards Buddhism becoming the king of Kashmir, Buddhists began to face atrocities including the destruction of their  shrines. After the seventh century, Hinduism was receiving more attention of scholars in Kashmir and in the centuries that followed, Kashmir produced many poets, philosophers, and artists who contributed to Hindu religion and Sanskrit literature.  Among notable scholars of this period was Vasugupta (875–925 CE) who wrote the Shiva Sutras which laid the foundation for a monastic Shaiva system calledKashmiri Shaivism. Soon Kashmir Shaivism came to dominate lives of ordinary people in Kashmir  largely at the expense of Buddhism. In the eighth century, Karkota dynasty established themselves as rulers of Kashmir. Towards mid 9th century, the Utpala dynasty assumed power but their civil administration collapsed and chaos reigned in Kashmir.In 1003, the Kashmir throne passed to the Lohara dynasty.





Muslim Mughal invasion of Kashmir started during the early 11th century at a time when Kashmir was faced with political turmoil with internal rivalries within its royalty. This was the time when the Lohara royal dynasty was ruling Kashmir. This period was marked by intrigue and treachery among kings and the lack of patronage for Buddhism as before. These conditions in Kashmir led to severe disruption of Buddhist activities and the general decline of Buddhism in Kashmir. Oppressive taxation, corruption, internecine fights, and rise of feudal lords during the rule of the Lohara dynasty (1003–1320 CE) led the Buddhist community in disarray and this paved way for foreign invasion of Kashmir. It was at the time of Suhadeva, the last king of the Lohara dynasty, that the first Muslim invasion of Kashmir took place. A ruthless Mughal chief named  Zulju led a savage raid of Kashmir causing much destruction and killing of Buddhists and Hindus. The king fled Kashmir and this Mughal chief brought Kashmir under Muslim  rule.

The Mughal occupation of Kashmir was marked by widespread bloodshed and destruction and forced conversion of Buddhists and Hindus to Islam. Most of the magnificent Buddhist shrines, monasteries, places of learning and monuments were destroyed. In the early part of the 13th century, there was another Mughal invasion of Kashmir which led to Kashmir becoming a Mughal dependency and the stationing of a Mughal Governor referred to as, Darughachi to administer Kashmir. A brutal and cruel period followed with people facing immense hardships. People of Kashmir were ruthlessly forced to convert to Islam. In the mid 13th century, the Buddhists and Hindus of Kashmir revolted unsuccessfully against the Muslims and this led to further subjugation of the Kashmiris  and forced conversions becoming the order of the day.

By the 14th century, Islam became the dominant religion in Kashmir. The former glory of the Buddhist culture of Kashmir was lost forever and Kashmir has continued for many centuries to be a place of turmoil and insecurity.


Since the 15th century, Kashmir was raided and attacked several times by the Afgans, Sikhs and Dogras and a highly troubled situation, marked by turmoil and insecurity  continued to prevail in Kashmir until modern times.


Mughals ruled Kashmir for 167 long years, with the help of 35 governors who looted and plundered Kashmir. Tyranny was the order of the day and any whimper of rebellion was crushed mercilessly. Numerous Kashmiri Buddhists and Hindus laid their life in the process for the sake of independence.

Mughal rule came to an end in 1753 CE with the capture of capture of Kashmir by the  Afghans. This proved to be a worst nightmare for Kashmiris. Muslim Afghans crossed all boundaries of civilization, killing, raping, plundering, looting, brutally torturing non-Muslims. It is reported that no woman was safe in her house during this brutal Afghan rule. Mass migration of Buddhists and Hindus out of their native Kashmir took place during this time.

In 1819, Afghans were defeated by Sikh forces led by Ranjit Singh, and the Sikhs did not prove any better. Destruction and killing became rampant. The troubled situation continued until the partition of the subcontinent in 1947 and the division of Kashmir into Indian administered Kashmir and Pakistan administered Kashmir.

Dr. Daya Hewapathirane

mahamevnaa kalliya

පිවිසෙන්න මේ video යොමුවට, බලන්න කරන ධර්ම සංහාරයේ තරම


මෙම ප්‍රබන්ධ ධර්ම දේශණය දෙසන පිරිස් දූෂකයන් වහන්සේ දහම ඇතුලතින් කිළිටි කිරීමේ පුරෝගාමීන් වන කුප්‍රකට මහමෙව්නා කල්ලියේ අළුදෙනියේ සුබෝධි නම් අයෙක් බව ප්‍රතිචාර වලින් හෙළිවේ. ධර්ම දේශණය ආරම්භයේදීම මහමෙව්නා ධර්ම සංහාර ගැන පොඩි ඉඟියක් දීමට එම වහන්සේට සිදුවී තිබීම යහපතකි.

බළලා මල්ලෙන් එලියට පැන්නේ : “ඉතින් ඒ ස්වාමීන් වහන්සේ පවසන ධර්ම කාරණා පිළිබඳ යම් යම් මතබේද තිබුණත්…”යන ප්‍රකාශයෙනි. ඉන්පසු කිසිම පිළිකුලක් නොමැතිව කිසිසේත් සත්‍ය විය නොහැකි ප්‍රබන්ධය දෙසීමට පටන් ගන්නේ වසර තිස් දහසක් අතීතය දැකීමට තරම් තමාට හමුවූවා වූ අර මන:කල්පිත භික්ෂුවට හැකියාව ඇති බව කියා පාමිනි. ආර්‍ය මාර්ගයෙහි ගමන් ගන්නා උතුමන් කිසිසේත් තමා ලබන ලෞකික ධ්‍යාන දකින දකින අයට කියමින් ප්‍රමාද වන්නේ නැත. සම සතලිස් කර්මස්ථාන නියම අයුරින් පිළිපදින්නාට ලෞකික ධ්‍යාන වලට වෙහෙසීමට පෙර එය මග හරිමින් චතු සත්‍ය අවබෝධය පිණිස කල යුතු බොහෝ දේ තිබේ. ඒවා යන්තමින් හෝ ලඟා වූවෙක් නොදෙසන මුසාවාද මේ මන:කල්පිත ධ්‍යාන ලාභී භික්ෂුව විසින් දෙසීම හාස්‍යජනකය.

වසර තිස් දහසක් අතීතයෙන් මේ භික්ෂුව ඉතා සවිස්තරව පෙන්වා දෙන්නේ වසර 2550 “ගණනකට” පෙර සත් හැවිරිදි වියේ දරුවෙක් දකිනා ලද සිද්ධියකි. ඔතරම් විස්තර කියන එතුමාට වසර ගැන නිෂ්චිත විය නොහැක්කේ මන්ද? හුදු ප්‍රබන්ධයක් නිසාම පමණි. අතීතය දැකීමට නම් මේ මොහොතින් පටන්ගෙන චිත්තක්ෂණයෙන් චිත්තක්ෂණයට සිය නාම පරම්පරාව පසුපසට බලමින් යා යුතුය. මේ භවයේ ප්‍රතිසන්ධි සිත ආ විට පෙර භවයේ චුති සිතට පිවිසෙමින් භවයෙන් භවය පසු පසට ගමන් කල යුතුය.එසේ යන කල වසර ගැන අවිනිෂ්චිත භාවයක් නොපැමිණේ. මේ මනෝ භික්ෂුව එය නොදත් බැවින් 2550 “ගණනක්” වී ඇත. සිය ප්‍රලාපයට පසුබිම සකසාගැනීම එහි එකම අරමුණ බව මෙයින් තහවුරු වේ.

එම ස්වාමීන් වහන්සේ බොදු ඉතිහාසයේ වැනසීමට කුරුමානම් අල්ලන යුගයේ කිසිම යුද්ධයක් සිරිලක තිබුනේ නැත. නාග ගෝත්‍රිකයන් සිටි බවට සඳහනක් නැත. කියන වර්ගයේ ජනගහන, ඉඩකඩ ප්‍රශ්නයක් තිබුනේද නැත. අප ලොව්තුරු බුදු පියාණන්ගේ ප්‍රථම ලංකාගමනය වූ මොහොතේ මුළු සිරිලකම අරක්ගෙන සිටියේ යක්ෂයන් පමණි. යක්ෂ ගෝත්‍රිකයන් නොවේ.

කෙසේ නමුත් දිවයිනේ මධ්‍ය භාගයේ මහවැ‍ලි ගං ඉවුරෙයි තුන් යොදුනක් දිග හා තුන් යෙදුනක් පළල ඇති “මහානාග” වන නම් උයනෙහි සමිති භූමියෙහි පැවැ‍ත්වෙන මහානිසාචර සමාගමයෙක් විය. යක්ෂයන් ගෝත්‍රිකයන් වීමටත් උයනේ නම යොදා නාග ගෝත්‍රියන් මැවීමටත් මේ පිරිස් දූෂකයන් වහන්සේ නිර්ලජ්ජී වී ඇති තරම කෙතරම් ඛේදජනකද?

නැනපහන් බ්ලොග් අඩවිය බොහෝ දුරට විස්තර සහිතව පෙන්වා ඇති පරිදි සැබෑ පුවත ඔබට බලාගත හැක.

එයද කියවා මේ ප්‍රලාප දේශණයේ ඇති අනෙක් නිර්ලජ්ජී බොරු විචාර නුවනින් සැලකීමට සත් හැවිරිදි දරුවෙකුට වුව අපහසු නොවන බව අපගේ අදහසයි.

මෙහි යුධ භූමිය ගැන ප්‍රලාපය ඉතාම විහිළු සහගතය. උන් වහන්සේට අනුව සිරිලක සිටියේ යක්ෂ හා නාග ගෝත්‍රිකයන්ය නමුත් ඔවුන් අතර යුද්ධය නැරඹීමට තුන්වන පාර්ශවයක්ද නොපෙනෙන තරම් උස මහා කන්දක් උඩ බලා සිටින බව කියවේ. ඔවුන්ට යක්ෂ හෝ නාග කියන්නේ නැත. ඔවුන් “සාමාන්‍ය ජනතාවය”. දෙසන තරම් උස හෙළක් පහල සිදුවන යුද්ධයක් තබා අඩු තරමින් විසාල වස්තුවක් වත් පැහැදිළිව දැකීමට මේ “සාමාන්‍ය ජනතාවට” හැකි වූයේ කෙසේද? එවන් නරඹුම් ස්ථානයක් තොරා ගත්තේ බොරු ධ්‍යානලාභී උන්මත්තක වහන්සේ විසිනි. කිසිවිට ප්‍රායෝගික ජනතාවක් එවන් බොරු වැඩ නොකරයි. මහා හෙළක් උනබම්බු අට්ටාල වලින් ආවරණය කිරීම කොතරම් ප්‍රායෝගිකද? උණ බම්බු සෝපාන මහා විශාල ප්‍රවාහන පද්ධති , හුදු යුද්ධයක් වෙනුවෙන්ම කොතරම් ප්‍රායෝගිකද? යුද්ධය පසෙක තබා කොපමණ කාලයක් කොතරම් ජනතාවක් මෙය කල යුතුද? එය කලේ යක්ෂ ගෝත්‍රිකයෝද?, නාග ගෝත්‍රිකයෝද? “සාමාන්‍ය ජනතාවද”? එවා කිසිවක් නොදෙසයි.

යක්ෂ ගෝත්‍රික වේවා, නාග ගෝත්‍රික වේවා තුවාල කරුවන් වෙනසක් නැතිව බලා ගැනීමට මේ කන්ද උඩ “සාමාන්‍ය ජනතාව” සැදී පැහැදී සිටින්නේ කුමණ හේතුවක් නිසාදැයි දෙසන්නේ නැත. තුවාල කරුවන් ඉහලට ගැනීමේ මහන්සිය දරන්නේ කවුරුන්දැයි දෙසන්නේ නැත.

සාමාන්‍ය ජනතාව අතර යක්ෂ ගෝත්‍රික දරුවා හා මව බලා සිටිනබව දෙසයි. කන්ද උඩ නාග ගෝත්‍රික මව්වරු හා දරුවෝ ගැන කිසිවක් නොදෙසයි. එසේත් නැතිනම් ඉතා සහයෝගයෙන් ක්‍රීඩා උත්සවයක් නරඹීමට මෙන් යුද්ධය නැරඹීමට එක් වී ඇති බව මේ වහන්සේ ඉඟි කරයි.ඒ අය “සාමාන්‍ය ජනතාව” බව මෙයින් තේරුම් යයි. අනික් විහිළුව නම් යුද්ධය ඇරඹීමට මොහොතකට පෙර දරුවාගේ අයියල දෙන්නා සෙන්පතියන් වීත් ඉතා දුර බැහැරක සේනාව අහුලා ගැනීමට ගොස් සිටීමය. යුද්ධ අවසන් වූ පසු මල කඳන් ඇහිඳීමට සේනාව සොයන්නේදැයි පැහැදිළි නැත. ප්‍රලාපයේ සීමා මායිම් නැති තරම්ය. යුද්දෙට නැති කඩුව මෙන් මේ සෙන්පතියන් 2 සේනාවට ඉතාම අවශ්‍ය මොහොතේ මිහින්තලේ ගොස් සිටි බව මොනතරම් විහිළුවක්ද?

එතනින් එහාට ඇති ප්‍රලාප සඳහන් කිරීම පවා පිළිකුල් සහගතය.

තවද සමන්තකූට පර්වත වාසී මහාසුමන දිව්‍යරාජයා සුමන ගොකැස් නම් රජෙක් බවට මේ දූෂකයන් වහන්සේ පත්කර තිබේ. මේ කියන සුමන ගොකැස් නායක වූයේ යක්ෂයන්ටද? නාගයන්ටද? දෙගොල්ලොටමද? සටන පටන්ගැනීමට පෙර නොසිටි රජෙක් එක්වරම බුදුන් වහන්සේ වැඩි පසු පහල වූයේ කෙසේද? තමාගේ ප්‍රදේශයේ තමා නොදැන කොහෙවත් ඉන්නා ගෝත්‍රිකයන් සටන් කරන විට රජෙක් බලා සිටීද? රජාගේ සේනාව කොහේද? කිසිවක් නොදෙසයි.

සත්‍ය අමු අමුවේ වැනසූ මහමෙව්නා සුනාමියේ බියකරු බව තේරුම් ගන්න. මහමෙව්නාව සහමුලින් ප්‍රතික්ෂේප කරන්න.

 අලුත්ගම සිදුවීමේ සත්‍ය කතාව රටට හෙළිකරනවා වෙනුවට

සිංහල බෞද්ධයන්ගේ හඬට මුඛවාඩම් දැමීම හා මාධ්‍ය ආයතනවලට වාරණ නිකුත් කිරීම පිළිකුලෙන් හෙළා දකිනවා
– බෞද්ධ සංවිධාන 23 ක්‌ ඒකාබද්ධව නිවේදනයක්‌ නිකුත් කරමින් කියයි

අලුත්ගම ඇතිවූ ගැටුම්කාරී තත්ත්වය පිළිබඳව ඉකුත් 22 වැනිදා සමස්‌ත ලංකා බෞද්ධ මහා සම්මේලයට සහභාගි වූ බෞද්ධ සංවිධාන 23 ක්‌ ඒකාබද්ධ නිවේදනයක්‌ නිකුත් කර ඇත.

මෙය නම්කර ඇත්තේ මාධ්‍ය වාරණයට ලක්‌වූ අලුත්ගම බෞද්ධයන්ගේ කථාව ලෙසය. එය සම්පූර්ණයෙන් මෙසේය.

පසුගිය පොසොන් පොහොය දිනයේ දී (2014-06-12) පතිරාජගොඩ, කුරුඳුවත්ත ශ්‍රී විජයරාමයේ අයගම සමිත ස්‌වාමීන් වහන්සේ ධර්ම දේශනාවක්‌ සඳහා පතිරාජගොඩ ශ්‍රී විවේකාරාමයට වෑන් රථයකින් ගමන් කරමින් සිටියදී මුස්‌ලිම් පිරිසක්‌ පාර අවහිර කිරීමත්, උන්වහන්සේට පහරදීමත් හේතුකොටගෙන ඇතිවුණ සිදුවීම් දාමය පිළිබඳ විවිධ මත විචාර විග්‍රහ දේශීය හා විදේශීය විද්යුත් මුද්‍රිත මාධ්‍ය මගින් ප්‍රකාශයට පත්කර ඇත. එමගින් අයගම සමිත ස්‌වාමීන්වහන්සේට සිදුවූ අසාධාරණයත්, ගැටුම්කාරී තත්ත්වයෙන් පසු මෙම ප්‍රදේශයේ බෞද්ධ ජනතාවට සිදුවූ අසාධාරණයත්, අප තුළ බලවත් කනගාටුවක්‌ හා කනස්‌සල්ලක්‌ ඇති කරයි. මෙම සිදුවීම් දාමයේ සත්‍ය කතාව ඇත්ත නැත්ත මාධ්‍ය මගින් වසා දමමින් බෞද්ධ ජනතාවගේ හඬ සැළසුම් සහගතව වාරණයකට ලක්‌කරන ලදී. එබැවින් ඒ පිළිබඳව අපගේ බලවත් අප්‍රසාදය රජයට පළකර සිටින අතර මේ රටේ බෞද්ධ භික්‌ෂූන් වහන්සේලාටත් බෞද්ධ ජනතාවටත් දේශීය සහ ජාත්‍යන්තර වශයෙන් ගෙන ගිය බොරු ප්‍රචාර හරහා සිදුවූ අපකිර්තියට හා අගෞරවයට බෞද්ධ විරෝධී මාධ්‍ය වාරණයකට කටයුතු කළ බලධාරීන් මෙහි වගකීම භාරගත යුතුය. බොහෝමයක්‌ දේශීය, විදේශීය, මාධ්‍ය හරහා ගෙනගිය මෙම සිදුවීම මුල්කරගෙන ප්‍රචාරවලින් සිදුවූයේ ශ්‍රී ලංකාවේ සිංහල බෞද්ධ ජනයා ඉස්‌ලාම් කිතුනු, හින්දු කිසිදු ආගමක්‌ නොඉවසන අශීලාචාර ගෝත්‍රවාදී අන්තවාදී සමාජයක්‌ ලෙස පෙන්වාදීමටය. අලුත්ගම සිදුවීමේ සත්‍ය කතාව රටට හෙළිකර නීතිය ක්‍රියාත්මක කරනවා වෙනුවට සිංහල බෞද්ධයන්ගේ හඬට මුඛවාඩම් දැමීම හා මාධ්‍ය ආයතනවලට වාරණ නියෝග නිකුත් කිරීම සම්බන්ධව රජයේ ප්‍රවෘත්ති දෙපාර්තමේන්තුවේ ඒකපාර්ශ්වික ක්‍රියාකලාපය දැඩි පිළිකුලෙන් යුතුව අප හෙළා දකින අතර සිංහල බෞද්ධ සමාජයට කළ අසාධාරණය පිළිබඳව අපගේ බලවත් කනස්‌සල්ල සහ විරෝධය මෙයින් පළකර සිටින අතර අලුත්ගම සිදුවීමේ සත්‍ය කතාව පහත සැකවින් දක්‌වමු.

පොසොන් පොහොය දින පතිරාජගොඩ කුරුඳුවත්ත ශ්‍රී විජයාරාමයේ අයගම සමිත ස්‌වාමීන් වහන්සේ ධර්ම දේශනාවක්‌ සඳහා වැඩමකරමින් සිටියදී මුස්‌ලිම් පිරිසක්‌ පාර හරස්‌ කරගෙන සිටීම නිසා ඔවුන්ට ඉවත්වන ලෙස දැනුම්දීම හේතුකොටගෙන ගැටුමක්‌ ඇතිවිය.

එහිදී එම මුස්‌ලිම් තරුණයන් අයගම සමිත ස්‌වාමීන්වහන්සේට පහර දුන් අතර, මේ පිළිබඳව අලුත්ගම පොලිසියට පැමිණිලි කරන ලදී. පැමිණිල්ල විභාග කර සිද්ධියට සම්බන්ධ අය අත්අඩංගුවට ගන්නවා වෙනුවට පොලිසිය හිතාමතාව සිද්ධියට සම්බන්ධ අය අත්අඩංගුවට ගැනීම ප්‍රමාද කරමින් බොහෝ වේලාවක්‌ රස්‌තියාදුකරන ක්‍රියාපිළිවෙතක්‌ අනුගමනය කළේය. මෙම පහරදීමට සම්බන්ධ අය පොලිසියට ගෙනැවිත් සමාව ඉල්ලා සිටින්නේ නම් මෙය සමථයකට පත්කර ගැනීමට අයගම සමිත ස්‌වාමීන් වහන්සේ එකඟතාවය ද පළ කළහ. පොලිසිය නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමට ප්‍රමාද වූ නිසා පහරකෑමට ලක්‌වූ අයගම සමිත හිමි රෝහල්ගතවිය. අලුත්ගම පොලිස්‌ ස්‌ථානය ඉදිරිපිටට

රැස්‌වූ බෞද්ධ ජනතාව තුළ නොසන්සුන්තාවක්‌ ඇතිවිය. මෙම සිදුවීමෙන් පසු ප්‍රදේශය පුරා බෞද්ධ ජනතාව අතර නොසන්සුන්තාවක්‌ හා ආතතියක්‌ ඇතිවිය. ඒ වගේම කටකතාද පැතිරී ගියේය.

මෙම තත්ත්වය හේතුකොටගෙන අලුත්ගම බේරුවල ශාසනාරක්‌ෂක බලමණ්‌ඩලය හා භික්‌ෂූන් වහන්සේලා එකතුව මෙයට විරෝධය පළකිරීම සඳහා අයගම සමිත ස්‌වාමීන් වහන්සේ නැවත පිළිගෙන විහාරස්‌ථානයට වැඩමකිරීම සඳහා 2014.06.15 වන ඉරු දින බොදු හමුවක්‌ අලුත්ගම නරගයේ පැවැත්වීමට කටයුතු කෙරිණි. එම බොදු හමුව බොදු බල සේනා හෝ සිහළ රාවය විසින් සංවිධානය කරන ලද්දක්‌ නොවේ. ජාතික මට්‌ටමේ බෞද්ධ සංවිධානවලට ද මෙම අවස්‌ථාවට ආරාධනා කරන ලදී. එම බොදු හමුවට පොලිස්‌ අවසරය ලැබුණු අතර සිද්ධිය වූ පතිරාජගොඩ දර්ගා නගරය වෙනුවට අලුත්ගම නගරය තුළ මෙම බොදු හමුව පැවැත්වූයේ ගැටුමක්‌ ඇතිවීම වැළැක්‌වීමේ ෙච්තනාව නිසාමය.

මෙවැනි සිද්ධියකින් පසු පැවැත්වෙන බොදු හමුවක ආවේගශීලී හැඟීම්බර කතා පැවැත්වුවද කිසිවිටෙකත් මුස්‌ලිම් ජාතිකයන්ට පහරදීමට මෙම රැස්‌වීම තුළ පෙලඹවීමක්‌ ඇති කළේ නැත. මෙම රැස්‌වීම පුරා සිංහල බෞද්ධයන්ට සිදුවී ඇති අසාධාරණයන් හා දුක්‌ගැනවිලි විවිධ ස්‌වරයෙන් ඉදිරිපත්විය. පොලිසිය දේශපාලනඥයන් ඇතැම් අන්තවාදී මුස්‌ලිම් අයගේ ක්‍රියකලාපයන් එහිදී විවේචනයට ලක්‌විය. බොදු හමුව නිමා වීමෙන් පසු සාමකාමීව පිරිස විසුරුවා හැරීමට සංවිධායක භික්‌ෂූන්වහන්සේලා කටයුතු කළ අතර ඒ ආකාරයට කටයුතු කිරීම සම්බන්ධයෙන් ජ්‍යෙෂ්ඨ පොලිස්‌ අධිකාරි රණගල මහතා වේදිකාවට නැග භික්‌ෂූන් වහන්සේලාට ස්‌තුති කළේය. ඉන්පසු භික්‌ෂූන් වහන්සේලා කිහිප නමක්‌ සමඟ අයගම සමිත හිමියන් උන්වහන්සේගේ විහාරස්‌ථානයට වැඩම කරවීමට පාගමනින් ඉදිරියට ගිය අවස්‌ථාවේදී දර්ගා නගරයේ මුස්‌ලිම් පල්ලිය අසලදී පල්ලිය තුළින් සංවිධානාත්මක පොලුවලින් සහ ගල් මුගුරුවලින් පහරදෙන්නට වූ අතර එහිදී මාගල්කන්දේ සුධම්ම හිමියන් ඇතුළු භික්‌ෂූන් වහන්සේලා කිහිප නමක්‌ පල්ලිය දෙසින් එල්ලවූ ප්‍රහාරයෙන් පහර කෑමට ලක්‌වූ අතර සුධම්ම හිමියන්ට එල්ල වූ පහරකින් බිම ඇදවැටුණු ඒ හිමියන් සිහිසුන්වීමෙන් පසු රෝහල්ගත කෙරිණි. පල්ලිය දෙසින් එල්ලවූ ප්‍රහාර මැඬපැවැත්වීමට පොලිසිය අසමත්වීමත්, බොදු හමුවට සහභාගි වී විසිර යමින් සිටි පිරිස මෙම ආරංචියත් සමඟ නැවත එකතුවී පහරදෙන පිරිස්‌වලට පෙරළා පහර දෙන්නට පටන්ගත් අතර එතැන් සිට සිදුවූ ප්‍රචණ්‌ඩකාරී සහ ගැටුම්කාරී තත්ත්වය සියලු දෙනා දන්නා කාරණයකි.

මෙම ගැටුම්වලින් පතිරාජගොඩ ගම්මානයේ සිංහල බෞද්ධ ජනතාවට සිදුවී ඇති අලාභහානි මෙන්ම වැලිපැන්න නගරයේ බුදුමැදුරටත් එහි සිංහල ව්‍යාපාරික ස්‌ථානවලටත්, බේරුවල ප්‍රදේශයේ සිංහල ව්‍යාපාරික ස්‌ථානවලටත් සිදුවී ඇති හානිය සුපුරුදු පරිදි රජයේ ප්‍රවෘත්ති දෙපාර්තමේන්තුවේ නියෝග මගින් මාධ්‍ය වාරණයකට ලක්‌ කෙරිණි. බෞද්ධ ජනතාවගේ විරෝධතා උද්ඝෝෂණ තහනම් කෙරිණි. එහෙත් මුස්‌ලිම් දේශපාලනඥයන් බෞද්ධ විරෝධී ප්‍රකාශ කරමින් හර්තාල් හා උද්ඝෝෂණ කැඳවීමට මුස්‌ලිම් අන්තවාදීන්ට රිසිසේ ඉඩ ලබාදෙන ලදී. දේශීය සහ විදේශීය වශයෙන් බොරු ප්‍රචාර ගෙන යැමට ද ඉඩ ලබාදෙන ලදී. එම සිද්ධීන්වලට සම්බන්ධව අත්අඩංගුවට ගැනීම්වලදී අපක්‍ෂපාතීව කටයුතු කරනවා වෙනුවට පක්‍ෂග්‍රාහීව කටයුතු කළ බව අත්අඩංගුවට ගැනීමේ ක්‍රියාදාමය තුළින් මේ වනවිටත් මොනවට පැහැදිලි වෙමින් ඇත. පෙට්‍රල් බෝම්බ, අවිආයුධ සමඟÊඅත්අඩංගුවට ගත් මුස්‌ලිම් පුද්ගලයන් දින දෙකක්‌ තුළ ඇප ලබා නිදහස ලබද්දී මෙම සිද්ධීන් හා සම්බන්ධ යෑයි කියමින් අත්අඩංගුවට ගන්නා නිරායුධ සිංහල තරුණයන් සති ගණන් බන්ධනාගාරගතකර ඇත. නීතිය පක්‍ෂග්‍රාහීව සිදුවන බව ප්‍රදේශවල දැන් සිදුවෙමින් තිබෙන සිදුවීම්වලින් පැහැදිලි වන අතර එය ප්‍රදේශයේ බෞද්ධ ජනතාව තුළ නොසන්සුන්තාවක්‌ ඇතිකිරීමට හේතුවී ඇත.

මෙමගින් අපි බලාපොරොත්තු වන්නේ මාධ්‍ය මගින් වාරණයට ලක්‌වූ අලුත්ගම කතාවේ ඇත්ත නැත්ත ඔබ හමුවේ තබමින් බෞද්ධ ජනතාවගේ සිත්තැවුල පිළිබඳව අවධාරණය කරමින් ඊට සාධාරණයක්‌ ඉටුකරන ලෙස ඉල්ලා සිටීමට මිස ජාතිවාදයක්‌ හෝ ආගම්වාදයක්‌ අවුස්‌සන්නට නොවන බව කරුණා මෛත්‍රිය පෙරදැරිව දන්වා සිටීමට කැමැත්තෙමි.

මෙම ඒකාබද්ධ නිවේදනය නිකුත් කළ බෞද්ධ සංවිධානවල නාමලේඛනය මෙසේය.

සමස්‌ත ලංකා බෞද්ධ මහා සම්මේලනය, රාජ්‍ය සේවා බෞද්ධ සංගමය, ජයග්‍රහණය සංවිධානය, ධර්ම විජය පදනම, බොදුබල සේනා, සිංහලවීරවිදහන, බෞද්ධ බල කේන්ද්‍රය, දේශප්‍රේමී විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්ය සංගමය, හෙළ දැය වඩන්නෝ, හෙළ යුගය ජාතික සංවිධානය, ඓතිහාසික පුදබිම රැකගැනීමේ ජාතික ව්‍යාපාරය, බෞද්ධ සහයෝගිතා කේන්ද්‍රය, ශාන්ති පදනම, ශ්‍රී ලංකා මහාබෝධි සංගමය, කොළඹ තරුණ බෞද්ධ සංගමය, කොළඹ පරම විඥානාර්ථ බෞද්ධ සමිතිය, බෞද්ධ සංවිධාන ඒකාබද්ධ කමිටුව, ජාතික සංඝ සම්මේලනය, සිංහල රාවය ජාතික සංවිධානය, ජාතික විද්වත් සභාව, හෙළ බොදු සවිය, ස්‌වර්ණ හංස පදනම, රාවණා සවිය ජාතික සංවිධානය, හෙළ විජය ජාතික ව්‍යාපාරය.



මෙන්න දැනගතයුතු ඇත්ත කථාව

අලුත්ගම ගින්නේ බොරු කතා සහ ඇත්ත කතා

අලුත්ගම කතාව දැන් පරණය. එසේ වුවත් ඒ කතාවෙන් ඉගෙන ගත යුතු අලුත් පාඩමක්‌ තිබේ. 1915 වසරේදී සිදුවූ මරක්‌කල කෝලාහලයේ අනූනම වැනි සංවත්සරය සැමරීමට දොa යළිත් එවැනි අභාග්‍යවන්ත තත්ත්වයක්‌ මතුවී පැමිණ තිබේ.

ගාලු පාරේ ගමන් කරන සාමාන්‍ය ජනතාව තුළ තිබෙන මතයක්‌ නම්, අලුත්ගම හා බලපිටිය යන ස්‌ථානවලදී ඉතාමත් ප්‍රවේශමෙන් පාරේ යා යුතු බවය. බලපිටියේ සිටින පිරිසගේ චණ්‌ඩි භාවයත් අලුත්ගම සිටින මුස්‌ලිම් පිරිස්‌වල මුරණ්‌ඩු භාවයත් ඒ සඳහා වන හේතු බව පැවසේ.

අලුත්ගම පමණක්‌ නොව ලංකාවේ මුස්‌ලිම් ජනයා බහුල ලෙස පැතිරී සිටින ප්‍රදේශවල අමුතුම ආකාරයේ ස්‌වභාවයක්‌ පවතී. නැගෙනහිර පළාතේ සමහර ගම්, නගර පුංචි අරාබියක්‌ සේය. බෝඩ් ලෑලිවල පවා ඇත්තේ අරාබි අකුරුය. වවා ඇත්තේ රට ඉඳි ගස්‌ය. එම ප්‍රදේශවල සාමාන්‍යයෙන් ක්‍රියාත්මක වන රටේ නීති රීති නැත. ගාලු පාරේ මුස්‌ලිම් පිරිස්‌ ඒකරාශි වී සිටින කළුතර, කටුකුරුන්ද වෙට්‌ටුම කඩය, අලුත්ගම, දර්ගා නගරය, ගාල්ලේ කිත්තංගේ ආදී ප්‍රදේශවල ශ්‍රී ලංකාවේ නොවන අමුතුම පරිසරයක්‌ පවතී. මෙම ප්‍රදේශවල මුස්‌ලිම් තරුණයන් හෙල්මට්‌ නොමැතිව බයිසිකල් පැදීම සුලබ ලක්‍ෂණයකි. ඒවාට එරෙහිව නීතිය ක්‍රියාත්මක වන්නේ නැත. බේරුවල, අලුත්ගම ප්‍රදේශවල ගාලුපාර හා ඒ අවට පාරවල්වල උණ ඇඟට ගත් මුස්‌ලිම් තරුණයන් සිටින්නේ පාර මැදය. පිට ප්‍රදේශයක කෙනකු වාහනයක යනවිට හෝන් ගසනවා නම්, ඒ ගැන උරණ වූ සෙයියාවෙන් බලා, හයිරංකාරකම් පෙන්වූ වාර අනන්තය. මේ ප්‍රදේශයේ සමහර මුස්‌ලිම් පිරිස්‌ සිටින්නේ, තමන්ගේ ස්‌වාධීන රාජ්‍යයක ජීවත් වී සිටින්නා සේය. ප්‍රදේශයේ සිංහල ජනවර්ගයාට නීතිරීති තිබෙනා අතරේම මෙවැනි බලයක්‌ මුස්‌ලිම් ජනතාව විඳිමින් සිටින්නේ, දේශපාලන හයිය ද ඇතිවය. දැන් කාලයක සිට මෙම ප්‍රදේශවල මුස්‌ලිම් අන්තවාදී අදහස්‌ අලුත් වී, සංවිධානය වෙමින් තිබේ. එතෙරින් එන මුදල්, පොත්පත්, දේශකවරු එම ගින්නට පිදුරු දමමින් තිබේ.

කාලාන්තරයක්‌ පුරාවටම ශ්‍රී ලංකාවේ පමණක්‌ නොව ලෝකය පුරාම මුස්‌ලිම් අන්තවාදයට එරෙහිව හඬක්‌ අවදි වෙමින් තිබුණි. ඒ අතරේ ම බෞද්ධ ලෝකයට එරෙහිවද මුස්‌ලිම් අන්තවාදය බිහිසුණු ලෙස ක්‍රියාත්මක වෙමින් තිබිණි. ඉස්‌ලාමය රාජ්‍ය ආගම වූ රටක, විදේශීය බෞද්ධයකුට පවා බුදු පිළිමයක්‌, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ පිංතූරයක්‌ තබාගෙන සිටින්නේ හොරෙන් ගත් යමක්‌ සඟවාගෙන සිටිනා ආකාරයෙනි. බාමියන් බුදුපිළිමවලට ෂෙල් වෙඩි ප්‍රහාරදී වැනසුවේ ලෝකයාගේම විරෝධතා මැද්දේ, ලෝකයාම බලා සිටියදීය. තායිලන්තයේ, බුරුමයේ, මාලදිවයිනේ, බෞද්ධයන්ට ඉස්‌ලාමිකයන්ගෙන් සිදුවන මරණීය කරදර තවමත් ඉවරයක්‌ නැත. මේ අතරේ දීඝවාපී පුද බිම ඩෝසර් කිරීම ආදී මේ රටේ ද බෞද්ධයන්ට මුස්‌ලිම් අන්තවාදයෙන් අටෝරාශියක්‌ ව්‍යාධි පැමිණියේය.

පසුගිය පොසොන් පොහෝදා ඇතිවූ සිද්ධිය සමග කල් පිරෙන්නේ මේ සියල්ල සමග කරුණු ගොනු වී ගිය තැන්පතුවකටය.

පොසොන් පොහෝදින ධර්මදේශනාවක්‌ සඳහා වැඩම කොට සිටි අළුත්ගම කරුඳුවත්ත විජයාරාම විහාරවාසී, අයගම සමිත හිමියන්ට ප්‍රහාරයක්‌ එල්ලවන්නේ අළුත්ගම දර්ගා නගරයේදීය. හිමියන් වාහනයකින් ගමන් කරමින් සිටියදී පාර ඉඩ නොදී හරස්‌ කරගෙන මුස්‌ලිම් තරුණයන් පිරිසක්‌ සිටියේය. කිහිපවරක්‌ම වාහනයේ නලාව නාද කර පාරෙන් ඉවත්වීමට සංඥ ලබාදුන්නත් පාරෙන් ඉවත්වීම වෙනුවට වාහනයේ රියෑදුරුට රැවුම් ගෙරවුම් මුලින් කරන ලද අතර ප්‍රති උත්තර දීමේ “වරදට” පහර කන්නට සිදුවුණේ, රියෑදුරාට පමණක්‌ නොවේ. වාහනයේ සිටි සමිත ස්‌වාමින් වහන්සේද රෝහල් ගත වෙන මට්‌ටමේ පහර කෑමකට ලක්‌විය. මේ සිද්ධිය විසින් ඇතිවූ නොසන්සුන්කාරී තත්ත්වය තව තවත් නොසන්සුන් කරන්නට සමත් වුණේ තොග ගණනින් ගොතන්නට පටන් ගත් කට කතාය.

ගැටුමේ ආරම්භය ගැන පොලිස්‌පති එන්. කේ. ඉලංගකෝන් මහතා මාධ්‍ය හමුවේ ප්‍රකාශ කර සිටියේ මෙසේය.

“පසුගිය දොළොස්‌වැනිදා පොසොන් පොහොය දිනයේ කුරුඳුවත්ත විහාරස්‌ථානයේ වැඩ වසන අයගම සමිත ස්‌වාමින් වහන්සේ ධර්ම දේශනාවක්‌ සඳහා වෑන් රථයකින් ගමන් කරමින් සිටින අවස්‌ථාවකදී මුස්‌ලිම් තරුණයන් තිදෙනකු එම වෑන් රථයේ රියෑදුරු සමග බහින්බස්‌වීමක්‌ ඇතිවෙලා. එම අවස්‌ථාවේදී රියෑදුරුට පහරදීමක්‌ සිද්ධ වෙලා තියෙනවා. ලැබී තිබෙන සාක්‍ෂි අනුව එම අවස්‌ථාවේදී ස්‌වාමින් වහන්සේටත් පහරදීමක්‌ සිද්ධවෙලා තියෙනවා. මෙම සිදුවීම පොලිස්‌ ස්‌ථානයට වාර්තා වීමත් සමඟ පහරදීමට සම්බන්ධ පුද්ගලයන් තිsදෙනා අත්අඩංගුවට ගෙන අධිකරණයට ඉදිරිපත් කොට මේ වන විට රක්‍ෂිත බන්ධනාගාර ගත කර තිබෙනවා. මේ පහරදීම නිසා තුවාල ලැබූ සමිත ස්‌වාමින් වහන්සේ රෝහල්ගතව ප්‍රතිකාර ලැබුවා. ඉන් පසුව 15 වැනිදා සමිත ස්‌වාමින් වහන්සේ රෝහලින් ප්‍රතිකාර අවසන් වී පිටව එන අවස්‌ථාවේදී උන්වහන්සේ පිළිගැනීම සඳහා අළුත්ගම නගරය තුළ උත්සවයක්‌ සංවිධානය කර තිබුණා. මේ උත්සවය අවසානයේදී උන්වහන්සේ නැවත උන්වහන්සේගේ විහාරස්‌ථානය කරා වැඩමවන අවස්‌ථාවේදී දර්ගා නගරයේ මුස්‌ලිම් පල්ලිය අසලදී එම පල්ලිය දෙසින් ප්‍රථමයෙන් ලීයකින් ප්‍රහාරයක්‌ එල්ල කරලා තියෙනවා. ඒ ප්‍රහාරය සමඟම දෙපක්‍ෂය අතර ගැටුමක්‌ ඇති වුණා.”

අළුත්ගම – බේරුවල – දර්ගා නගරයේ පැවැති ගැටුම්කාරී තත්ත්වය සිය ඡන්ද ව්‍යාපාරවල ඡන්ද වැඩි කර ගැනීමේ උත්සාහයක යෙදෙන අමන දේශපාලනඥයන් පිරිසක්‌ පිළිබඳවද ඒ අතර දකින්නට ලැබිණි.

කළුතර දිසා ලේකම් කාර්යාලයේදී ඉකුත් 16 වැනිදා මැති ඇමැතිවරු ජනමාධ්‍යයට කරුණු පැහැදිලි කරමින් ප්‍රකාශයක්‌ නිකුත් කිරීමට දඟලන දැඟලිලි කමක්‌ දිසාපති කාර්යාලයේ පැවැති සාකච්ඡාවේදී සමහර දේශපාලනඥයන් මෙම ගැටුමට වගකිව යුතු බව එක්‌සත් ජනතා නිදහස්‌ සංධාන හවුල්කාර පක්‍ෂවල ක්‍රියාකාරී සාමාජිකයන් ඉදිරිපත් කළ කරුණුවලදී පැහැදිලි විය.

පොසොන් පොහෝ දින (12 දා) ධර්මදේශනාවකට යමින් සිsටියදී පහරදීමකට ලක්‌වූ දර්ගානගරය කුරුඳුවත්ත ශ්‍රී විජයරාම විහාරාධිපති අයගම සමිත හිමියන්ට පහර දුන් තරුණයන් තිදෙනා නිසා මුළු රට පමණක්‌ නොව ලෝකයම හෙල්ලුම් කෑ මෙම ගැටුම දුරදිග ගියේ කාගේ නොසැලකිල්ල නිසාද යන්න ගැඹුරින් සිතා බැලිය යුතුය.

හාමුදුරුවන්ට පහරදීලා යන ආරංචිය බේරුවල අළුත්ගම ප්‍රදේශය පුරා ලැව්ගින්නක්‌ සේ පැතිර යද්දී මහජනතාව එකා දෙන්නා පොලිසිය කරා ඇදී එන්නට විය.

පොලිසිය වහා ක්‍රියාත්මක වී සැකකරුවන් තිදෙනාව අත්අඩංගුවට ගෙන පොලිස්‌ කූඩුවේ රඳවා තබා සිටි අතර සිද්ධිය සැලවූ වහාම ප්‍රවාහන ඇමැති කුමාර වෙල්ගම, වරාය හා මහාමාර්ග ව්‍යාපෘති ඇමැති රෝහිත අබේගුණවර්ධන යන මහත්වරු පොලිසියට පැමිණ සිටියහ.

ගත වූයේ ස්‌වල්ප මොහොතකි. ගාලුපාර වැසී ගියේය.

පොලිසිය වෙත ගල්මුල් ප්‍රහාර එල්ල වන්නට විය. පොලිසියේ ආරක්‍ෂිත වැට ද පොලිසියේ නාම පුවරුව ද ගල් ගසා විනාශකරන්නට කලබලකාරීන් සමත් විය. උසස්‌ පොලිස්‌ නිලධාරීන් ද මෙහිදී හොඳ හැටි ගුටි පාරවල්වලට ලක්‌ වන්නට විය.

මැති ඇමැතිවරුන්ගේ වාහනවලටද ගල් ප්‍රහාර එල්ල වන්නට විය. මැති ඇමැතිවරු ද හෙමින් සැරේ ලිස්‌සා ගිය අතර මහජනතාව නීතිය අතට ගෙන පොලිසියට සිය විරෝධය පළ කළ අතර මධ්‍යම රාත්‍රිය වන විට ප්‍රදේශය සාමකාමී තත්ත්aවයකට පත්විය.

මේ අතර පහර දුන් තරුණයන් තිදෙනා රක්‍ෂිත බන්ධනාගාරගත කළ අතර ඔවුන් හඳුනා ගන්නා පෙරෙට්‌ටුවකට 25 වැනිදා ඉදිරිපත් කිරීමට නියමිතය.

පහර කෑමෙන් තුවාල ලැබූ අයගම සමිත හිමියෝ කළුතර නාගොඩ රෝහලේ ප්‍රතිකාර ලබමින් සිට 15 වැනිදා සවස රෝහලින් පිටත්වීමට සූදානම්ව සිටියදී උන්වහන්සේට දුරකථන ඇමතුමක්‌ දුන්නෙමු.

මහත්තයෝ මං පන්සලට වඩිනවා. මට පහර දුන් අයට මෛත්‍රි කරනවා. අළුත්ගම බොදු සමුළුවක්‌ තියෙනවා. වෙලාවක්‌ ඇත්නම් එම උත්සවයට සහභාගි වෙනවා” යෑයි පැවසූහ.

මෙම බොදු සමුළුව ගැන බුද්ධි අංශ විශේෂ අවධානය යොමු කර තිබූ අතර පෙළපාලි යනවාද උද්ඝෝෂණ කරනවා ද යන්න සොයා බලන්නට වූ අතර මුස්‌ලිම් පිරිස්‌ බොදු බල සේනාව පවත්නා රැස්‌වීමට ප්‍රතිචාර දක්‌වන්නේ කෙසේද යන්න කල්පනා කරමින් සූදානම් වන්නට විය.

රැස්‌වීම අවසන් වී භික්‍ෂුන් වහන්සේලා දර්ගා නගරය මැදින් අයගම සමිත හිමියන් පන්සලට වැඩම කරවද්දී දර්ගා නගර පල්ලිය අසලදී හිමිවරු වැඩම කළ පෙරහැරට ගල් ප්‍රහාර එල්ල වන්නට විය.

මෙහි විද්යුත් මාධ්‍ය කටයුතුවල යෙදුන සිරස මාධ්‍යවේදී ජයපාල පුංචිහේවා ගමන් කළ ත්‍රීවීල් රථයට ද ගල් ප්‍රහාර එල්ල වූ අතර ඔහු ආපසු හැරී නිවස කරා පිටත් වූ අතර බේරුවල අළුත්ගම හා ධර්ගා නගරවල නිවාස, වෙළෙඳසල් විනාශ කරන්නට සමහර පිරිස්‌ පියවර ගෙන තිබිණි.

කටකතා ශීඝ්‍රයෙන් පැතිරෙන්නට විය. ස්‌වාමින්වහන්සේලා, තරුණයන් ඝාතනය කර ඇතැයිද දසදෙස අසත්‍ය ප්‍රකාශයන් පැතිර යන්නට වූ අතර සත්‍ය තොරතුරු අනාවරණය කරගන්නට නොහැකි තත්ත්වයක්‌ උදාවී තිබිණි.

රාත්‍රියේම විශේෂ කාර්ය බළකාය හා පොලිසිය ප්‍රදේශයේ සාමය ආරක්‍ෂා කිරීමට පියවර ගත් අතර මෙම ගැටුමින් මුස්‌ලිම් පුද්ගලයන් දෙදෙනකු මරුමුවට පත් වූ අතර භික්‍ෂූන් වහන්සේ නමක්‌ සුළුÊතුවාල ලැබූහ.

ඉකුත් 16 වැනිදා කළුතර දිසාලේකම් කාර්යාලයේදී අළුත්ගම ගැටුම පිළිබඳව මාධ්‍ය සාකච්ඡාවක්‌ පැවැත්වෙන බව ආර්ථික සංවර්ධන කටයුතු අමාත්‍යාංශය හා ප්‍රවෘත්ති දෙපාර්තමේන්තුව මාධ්‍යවේදීන්ට දැනුම් දී තිබිණි.

අගමැති දි. මු. ජයරත්න හා ඇමැතිවරුන් වන බැසිල් රාජපක්‍ෂ, මෛත්‍රිපාල සිsරිසේන, ඩලස්‌ අලහප්පෙරුම ඒ. එච්. එම්. µවුසි, කුමාර වෙල්ගම, එස්‌. බී. දිසානායක, රෝහිත අබේගුණවර්ධන යන ඇමැතිවරු ද පොලිස්‌පති, නීතිය පිළිබඳ අමාත්‍යාංශ ලේකම් නන්ද මල්ලවආරච්චි ඇතුළු රාජ්‍ය නිලධාරීන් ද මහනායක හිමිවරු හා මුස්‌ලිම් මව්ලවිතුමන්ලාද පැමිණ සිටියහ.

මෙහිදී සාමකාමී පරිසරයක්‌ ප්‍රදේශය තුළ ඇති කිරීමට සියලුම පාර්ශ්වයන් එකඟ වූ අතර කොළඹ සිට පැමිණි සමහර ඇමැතිවරුන් විනාඩි කීපයක්‌ රැස්‌වීමේ ගත කර පිටව යන අයුරු දක්‌නට ලැබිණි.

මෙදින පොලිස්‌පති එන්. කේ. ඉලංගකෝන් මහතා කළුතර පොලිස්‌ අධිකාරි කාර්යාලයේදී මාධ්‍ය සාකච්ඡාවක්‌ පවත්වා මෙම ගැටුමින් කිසියම් ස්‌වාමින් වහන්සේ නමක්‌ අපවත් වී නැතැයි ප්‍රකාශ කරමින් ගැටුම පිළිබඳ තොරතුරු සංඛ්‍යා ලේඛන සහිතව ඔප්පු කළේය.

කෙසේ වෙතත් කළුතර දිසා ලේකම් කාර්යාලයේදී මුස්‌ලිම් හා සිංහල ආගමික නායකයන් දෙපිරිස එකඟතාවකට පැමිණියත් එදින රාත්‍රියේද ප්‍රදේශවල ගැටුම්කාරී තත්ත්වයක්‌ උද්ගත වී තිබිණි.

මේ ගැටුම උපයෝගී කර ගෙන දේශපාලනඥයන් ද මනාපය වෙනුවෙන් එකිනෙකාට දොaෂාරෝපණය කරගන්නා අයුරු දක්‌නට ලැබිණි.

කළුතර බේරුවල හා අළුත්ගම පොලිස්‌ වසම්වල වසර කීපයකට වරක්‌ මෙවැනි ගැටුම් ඇති වන්නේය.

මෙම ජාතිවාදී ගිනිදැල් සහමුලින්ම නිවා දැමිය යුතු කාලය එළැඹ ඇත. මෙම ප්‍රශ්නය ඉතාමත් කෙටි කාලයකින් විසඳිය යුතුය. අප අනාගත පරපුරට මේ ගැටුම් ඇතිවීමට ඉඩ නොදී නිරාකරණය කළ යුතුය.

බේරුවලදී ඉකුත් 15 වැනිදා පැවැති බොදුබල සේනා රැස්‌වීමේ වීඩියෝවද 12 වැනිදා අලුත්ගම පොලිසිය අසලදී ඇති වූ ගැටුමේ දර්ශන ද රහස්‌ පොලිස්‌ නිලධාරීන් හා කොළඹ අපරාධ කොට්‌ඨාසයේ නිලධාරීන් දැන් නිරීක්‍ෂණය කරමින් සිටින බව වාර්තා වේ. දැනටමත් අපි 41 දෙනකු අත්අඩංගුවට ගෙන ඇති අතර පුපුරණ ද්‍රව්‍යය ද තොග ගණනින් සොයාගෙන තිබේ. ඉදිරි දින කීපය තුළදී සෑහෙන පිරිසක්‌ අත්අඩංගුවට ගැනීමට මේ අනුව නියමිතය.

මනෝඡ් අබයදීර,
විජයසිරි විද්‍යාසේකර



කෑ පතේ පහරණ මුස්ලිම් ක්‍රිස්තියානි හා ද්‍රවිඩ කුමන්ත්‍රණ පරදමින් ද්‍රෝහී සිංහල දේශපාලකයන්ගෙනුත් රට දැය සමය රැකගෙන ආර්‍ය සිංහල බෞද්ධයන් සේ ඔවුන් එක හඬින් ප්‍රතික්ෂෙප කිරීමටත්, බුද්ධ නීති අනුව ජාතියේ ආරක්ෂාව සොයා ගැනීමටත්, ජාති ආගම් මාමක සංවිධාන 23 වටා එක්සත් වීමටත් පරයන් නිසා මූලික මිනිස් අයිතීන් පවා අහිමිකරගනිමින් සිටින සිංහල බොදු ජනතාව ගොඩ ගැනීමටත් සියල්ලෝ සිතට ගනිත්වා! සිව්වනක් පිරිසගේ ප්‍රතිපත්ති පූජා අනුහසින් පන්දහසට දස දහසක් කල් මේ පින්බිමේ පිරිසිඳු බුදු සසුන පිහිටාවා!

lankeeya sithuwili

Install Sinhala Unicode to fully view this site

පරම පූජනීය රේරුකානේ චන්දවිමල ස්වාමීන් වහන්සේ

පරම පූජනීය රේරුකානේ චන්දවිමල ස්වාමීන් වහන්සේ

වඩ වඩා විශාල වීම සඳහා පින්තූරය මත නැවත නැවත Click කරන්න. උපරිම ලෙස විශාල වූ පසු බාගත (Download) කරන්න.

අති පූජනීය නා උයනේ අරියධම්ම ස්වාමීන් වහන්සේ

අති පූජනීය නා උයනේ අරියධම්ම ස්වාමීන් වහන්සේ

වඩ වඩා විශාල වීම සඳහා පින්තූරය මත නැවත නැවත Click කරන්න. උපරිම ලෙස විශාල වූ පසු බාගත (Download) කරන්න.

Join 686 other followers



28 බුදු වරුන් Personality Building අංගුත්තර නිකාය චතුස්ස නිපාතය අංගුත්තර නිකායේ ඒකක නිපාතය අංගුත්තර නිකායේ දුක නිපාතය අකප්පිය දස මාංශය අට මහා කුසල් අතීතයේ සුරාපානයෙන් නැසුනෝ අදහාගැනීමටත් නොහැකි මහා ධර්ම සංහාර අන්තරාභව මිථ්‍යාව අභිධර්මය අභිධර්මය ඉගෙනීමේ හා නැතිවීමේ වෙනස අෂ්ට දුෂ්ඨක්ෂණය ආදීනව 6 ක් ඇති මද්‍ය පානය ආහාර ප්‍රත්‍යවේක්ෂා වාක්‍ය ආහාර වර්ග 4 උතුරු සළුව භාවිතාව උද්ඝටිතඥය-විපටිතඥය-නෙය්‍ය-පදපරම පුද්ගලයෝ උපාසකයන් විසින් වර්ජනය කළ යුතු භික්ෂූන් වහන්සේලා එකොළොස් මෙත්තානිසංස එදිනෙදා ජීවිතයේ උපරිම ධර්මයක් උකහා ගැනීමෙ පහසු ක්‍රම කුමන්ත්‍රණ කොසොල් රජු දුටු සිහින 16 කෝලම්කාර භික්ෂූන් වහන්සේලා ගිහි-පැවිදි ශීලය ජවන් සිත් 7 හි විපාක බලය ත්‍රිකෝටික පාරිශුද්ධ මාංශය ත්‍රිවිධ සත්ත්ව විනාශය තිසරණය තෙමගුලේ සිංහ නාද ථේරවාද සම්ප්‍රදාය අනතුරේ දස අකුසල් කර්ම පථ දස වැදෑරුම් දුක්ඛයෝ ද්වේෂ මූල සිත් වල චෛතසික සම්ප්‍රයෝග දිවා රෑ පිං වැඩෙන පිංකම් දුක නිපාතය ධනය පිරිහෙන කරුණු 6 ධාතුමනසිකාර භාවනා විද්‍යුත් පොත නමස්කාරය නරකාදී සතර අපා නව අරහාදී බුදුගුණ නිර්වාන වර්ණනාව පංච බුද්ධ කෘත්‍ය ප්‍රාර්ථනා වාක්‍ය පාප මිත්‍ර ආශ්‍රයේ ආදීනව පුත්‍ර මාංශ උපමාව පූජ්‍ය කිරිබත්ගොඩ ඤානානන්ද ස්වාමීන් වහන්සේ පූජ්‍ය පිටිදූවේ සිරිධම්ම හිමිපාණන් පෞර්ෂ වර්ධනය බැලිය යුතුම පොත් වහන්සේලා බුද්ධ නීති බුදුන්ගේ බල ක්ෂේත්‍ර බුදු වීම බෝධි සත්වයන්ගේ අධිෂ්ඨාන බලයෙන් මෙම කප පුරා පවතින ප්‍රාතිහාර්ය සතර බෞද්ධයෙක් සංවේගය පහළ කර ගත යුතු ස්ථාන සතර මහමෙව්නා බෝධි ඥාන සභා ව්‍යවස්ථා මාලාව මහමෙව්නා සුනාමිය මහා සුපින ජාතක නිරූපනය මෛත්‍රී බුදු රජුන් යහපත් නොවන සතර දෙනා රතන සූත්‍ර දේශනාවෙ අනුහස් රත්නත්‍රය සමා කර ගැනීම ලස්සන වීමේ රහස ලොවට සුරාව පහල වූ හැටි වටිනා සදහම් වීඩියෝ ව්‍යාපාද කර්ම පථය සතර පොහොය සතර සංග්‍රහ වස්තු සත්පුරුෂයා හඳුනාගත හැකි ලක්ෂණ සදහම් උල්පත් YouTube නාලිකාව සප්ත ව්‍රත පද සැට නමක් සිවුරු හැර ගිය අග්ගික්ඛන්ධොපම දේශනාව සිව් පස ප්‍රත්‍යවේක්ෂාව සිව් බඹ විහරණ සුවාසූ දහසක් ධර්ම ස්කන්ධය හෙවත් බුදුවරු 84000

පසුගිය ධර්ම දාන

නවතම ප්‍රතිචාර

චාමනී මානවඩු රතන සූත්‍රය මෙතරම් බලසම්පන්න ව… පිළිබඳ
සසුනේ පැවැත්ම උදෙසා… YouTube – රහත් නම් නිතර… පිළිබඳ
Soma De Silva ගෞරවණීය බුද්ධ පුත්‍රයන් වහන්සේ… පිළිබඳ
Sandya Edirisinghe අති පූජණීය නාඋයන අරියධම්ම නාහි… පිළිබඳ
බුදු ගුණ නවයේම සිංහල… බුදුගුණ 9 සිංහලෙන් ඉතා සවිස්තර… පිළිබඳ
ප්‍රඥා භාවනාවට සරලව… සෝවාන් ඵලය – වටිනාකම… පිළිබඳ
ධර්මචාරී පිරිස සාසන අන්තර්ධානය සිදුවන ආකාර 5… පිළිබඳ
ධර්මචාරී පිරිස සාසන අන්තර්ධානය සිදුවන ආකාර 5… පිළිබඳ
lihiniya සාසන අන්තර්ධානය සිදුවන ආකාර 5… පිළිබඳ
lihiniya සාසන අන්තර්ධානය සිදුවන ආකාර 5… පිළිබඳ
lihiniya සාසන අන්තර්ධානය සිදුවන ආකාර 5… පිළිබඳ
Shripal N. Fernando අපායත් දෙව්ලොවත් ඇත්තේ මේ… පිළිබඳ
චන්ද්‍රානි රුබේරු රත්නත්‍රයේ බලයෙන් දවසම මංගල්‍ය… පිළිබඳ
Chandananda නවාකාර මහා සඟ ගුණ –… පිළිබඳ
P.Ekanayake වසර වලින් කිව නොහැකි තරම් දිග… පිළිබඳ

ප්‍රවර්ග වලාව

MP3 ධර්ම දේශනා (බෙදා හරින්න) අති පූජනීය නාඋයනේ අරියධම්ම හිමි පාණන් අසිරිමත් බුද්ධ චරිතය ඉස්ලාමිකයා හෙවත් අද බෞද්ධයාගේ පරම සතුරා කාලීන ලිපි ගාථා රත්නයෝ දැඩිසේ ප්‍රතික්ෂේප කලයුතු පිරිස් දූෂකයන් වහන්සේලා දි. මු. ජයරත්න දිවි හිමියෙන් ප්‍රතික්ෂේප කලයුතු පාපී අබෞද්ධයෝ ධර්ම පත්‍රිකා (බෙදා හරින්න) ධර්ම ප්‍රශ්ණ හා පිළිතුරු ධර්මසංවේගයෙන් යුතුව නුසුදුසු භික්ෂූන් ප්‍රතික්ෂේපය නම් නොකල ජාතික වීරවරයෝ නිරූපන නොකල යුතු පව්කම් පින්කම් පිරිත් සජ්ඣායනා පිරිසිඳු ධර්ම පොත් පූජණීය ගලගොඩඅත්තේ ඤණසාර හිමි පූජ්‍ය අම්පිටියේ සුමනරතන හිමි පූජ්‍ය කිරිබත්ගොඩ ඥානානන්ද හිමි බොදුනුවා විසින් බලගැන්වියයුතු සංවිධාන බොදුබල සේනා පූජණීය හිමිවරු භාවනා සජ්ඣායනා මුස්ලිම් ලබ්ධිකයන් සියල්ල වන්දනීය අති උතුම් මහා සංඝ රත්නය විද්‍යුත් පොත් (E-Books) විරෝධය පෑයුතු බොදු විරෝධී පවිටු ක්‍රියා සසුන නැසීමේ සිංහල අබෞද්ධ කුමණ්ත්‍රණ සසුනේ වත්මන් ඉරණම

තවම ප්‍රයෝජන ලැබුවේ

  • 500,182 ක් පමණයි

දස දෙසින් සදහම් රසයට එක්වන්නෝ

%d bloggers like this: